Gramatyka niemiecka nie przeraża trudnością, lecz ilością szczegółów, które trzeba jednocześnie zapamiętać: rodzaj rzeczownika, przypadek po przyimku, położenie czasownika. Zasady można zrozumieć w pięć minut, ale stosowanie ich w praktyce to kwestia ćwiczeń. Tutaj idzie to na Twoim własnym słownictwie, a nie na obcych zdaniach ćwiczeniowych.
Co sprawia największe trudności
Zapytaj każdego, kto uczy się niemieckiego, co sprawia mu największe trudności — wymieni trzy rzeczy, które prawie zawsze są te same.
- Artykuły. Rodzaj w niemieckim nie wynika z sensu: das Mädchen — „dziewczynka” rodzaju żeńskiego. Nauka go osobno od słowa jest bezcelowa.
- Przypadki. Der Tisch, den Tisch, dem Tisch — forma zależy od roli w zdaniu i przyimka, który go poprzedza.
- Szyk zdania. Czasownik na drugim miejscu w zdaniu głównym, na końcu w zdaniu podrzędnym, a przedrostek ląduje na samym końcu.
Wszystko to trudno zapamiętać w formie tabel, ponieważ tabela daje formę w izolacji, a potrzeba jej w przepływie mówienia. Działa coś innego: wiele krótkich powtórzeń w żywych zdaniach — i właśnie na tych słowach, które już znasz.
Artykuł i przypadki
Artykuł lepiej traktować jako część słowa. Na karcie nie ma „Hund”, lecz „der Hund” — i wtedy rodzaj przypomina się razem z leksyką, bez osobnego wysiłku. Ten sam zasada działa w przypadku liczby mnogiej: „das Buch — die Bücher” uczy się jako jedna jednostka, ponieważ typ liczby mnogiej w niemieckim jest trudny do przewidzenia.
Przypadki najlepiej wchodzą przez przyimki. Jest grupa wymagająca Dativ (mit, nach, aus, bei, seit, von, zu), jest wymagająca Akkusativ (für, ohne, gegen, um, durch), oraz są zmienne, gdzie przypadek zależy od sensu: „ins Kino” — ruch, „im Kino” — miejsce. Zapamiętywanie tabeli końcówek jest bezsensowne, ale odpowiadanie na pytanie „jaki artykuł po mit” dwadzieścia razy z rzędu — jak najbardziej działa.
Szyk zdania
Niemieckie zdanie budowane jest według sztywnej schemy, co jest raczej dobrą wiadomością: reguł jest mało, ale nie mają wyjątków. W zdaniu głównym czasownik zawsze stoi na drugim miejscu — cokolwiek by nie stało na pierwszym. „Ich lerne heute Deutsch”, „Heute lerne ich Deutsch”, „Deutsch lerne ich heute”: podmiot się przesuwa, czasownik — nie.
W zdaniu podrzędnym czasownik ląduje na końcu: „…, weil ich Deutsch lerne”. A w przypadku czasowników z rozdzielnymi przedrostkami, ten ląduje na samym końcu: „Ich stehe um sieben Uhr auf”. Właśnie te konstrukcje najłatwiej ćwiczyć, budując zdanie z części — gdy fizycznie umieszczasz czasownik w odpowiednim miejscu, schemat zapamiętuje się szybciej niż poprzez czytanie zasady.
Sześć modułów treningowych
Niemieckiemu dostępny jest najpełniejszy zestaw ćwiczeń — sześć modułów w porównaniu do dwóch w angielskim. Wszystkie one budowane są z Twoich kart: aplikacja bierze słowa i przykłady, które uczysz się, i tworzy z nich zadania. Spróbuj od razu tutaj:
Zwykły trenażer online działa inaczej: bank gotowych zadań według tematów, identyczny dla wszystkich. Ćwiczysz Dativ na zdaniach o obcej rodzinie i obcej pracy, a potem w swoim zdaniu o swojej pracy ta konstrukcja i tak nie przychodzi na myśl — umiejętność pozostaje związana z obcym materiałem.
| Zwykły trenażer | Gramatyka w Memofluent |
|---|---|
| Gotowy bank zdań | Zdania z Twoich kart |
| Obca leksyka | Słowa, które i tak uczysz się |
| Ukończono temat — zapomniano | Powtórki interwałowe przywracają trudne |
| Tematy w ustalonej kolejności | Gramatyka idzie w parze z Twoją leksyką |
Rozbardzanie zasad wciąż jest przydatne — ale słownictwo i gramatyka rosną razem, a powtórki interwałowe same przywracają to, gdzie popełniłeś błąd. Na porównanie: francuski i hiszpański mają pięć modułów, a angielski — dwa, i to nie ograniczenie, a różna morfologia języków.
Komentarze
0 ·